Home         Atrakcje w Bieszczadach         Zabytki w Bieszczadach         Noclegi w Bieszczadach         Reklama         Partnerzy

 

Twoja wyszukiwarka

Atrakcje w Bieszczadach

Jezioro Solińskie

To największy sztuczny zbiornik w Polsce zwany również „Bieszczadzkim Morzem”. Z względu na swoje unikalne położenie pośród Bieszczadzkich gór i lasów, jezioro solińskie urzeka skomplikowaną linią brzegową, malowniczymi zatoczkami i półwyspami. W spokojne dni w tafli wody można podziwiać lesiste wzgórza o stromych stokach a gdy wiatr nagle zerwie się znad połonin fale wznoszą się nawet do 50 cm.


Jezioro Solińskie to raj dla amatorów sportów wodnych. Liczne kąpieliska, wypożyczalnie sprzętu wodnego oraz przystanie usytuowane są przede wszystkim w Polańczyku i Solinie. Jednak ci, którzy preferują spokój i cisze znajdą je w licznych zatoczkach, które niczym fiordy wcinają się w w strome zbocza. W sezonie letnim na jeziorze odbywają się liczne imprezy i zawody żeglarskie, z których najważniejsze to: w lipcu - regaty o "Błękitną Wstęgę", w sierpniu - Puchar Prezesa Krośnieńskiego Okręgowego Związku Żeglarskiego, Puchar Dyrektora WZW "Jawor" i Zakończenie Sezonu Żeglarskiego.


Zapora w Solinie

Zapora solińska jest jedną z największych atrakcji turystycznych tej miejscowości, a nawet całych Bieszczadów. Tama w Solinie ma długość 664 m i wysokość 82 m (od podstawy do korony) oraz potężną kubaturę około 760 tys. m3. Zapora zbudowana w latach 1961-68 jest największą w Polsce zaporą betonową typu ciężkiego.

Zapora przy nadmiarze opadów zapobiega powodziom spowodowanym wylewami Sanu, a w czasie suszy reguluje niedobór wody w korycie tej rzeki. Spiętrzenie do 60 m głębokości daje potężną pojemność zbiornika około 500 mln m3, który jest wielkim rezerwuarem wody pitnej w 1 klasie czystości.

Budowla ta kryje liczne korytarze, które można zwiedzać z przewodnikami zakładowymi. Koroną tamy biegnie spacerowa promenada, łącząca 2 brzegi ogromnego, pięknego zalewu, na który stąd roztacza się wspaniały widok.


Bieszczadzkie Szlaki


Brzegi Górne - Polana Caryńska - Ustrzyki Górne - średni czas wędrówki szlakiem 3.45 h, długość trasy 9 500 m, suma różnicy wzniesień 1 150 m,
Chryszczata - Wołosań - Hon - Cisna - średni czas wędrówki szlakiem 7.30 h, długość trasy 20 000 m, suma różnicy wzniesień 1 050 m,
Cisna - Jasło - Okrąglik - Smerek Wieś - średni czas wędrówki szlakiem 6.15 h, długość trasy 17 000 m, suma różnicy wzniesień 1 100 m,
Halicz - Przełęcz Bukowska - Wołosate - średni czas wędrówki szlakiem 3.00 h, długość trasy 9 000 m, suma różnicy wzniesień 650 m,
Komańcza - Duszatyn - Chryszczata - średni czas wędrówki szlakiem 4.15 h, długość trasy 13 000 m, suma różnicy wzniesień 540 m,
Smerek Wieś - Smerek - Polana Wetlińska - Brzegi Górne - średni czas wędrówki szlakiem 6.30 h, długoś ć trasy 15 000 m, suma różnicy wzniesień 1 400 m,
Ustrzyki Górne - Szeroki Wierch - Halicz - średni czas wędrówki szlakiem 5.45 h, długość trasy 13 600 m, suma różnicy wzniesień 900 m,


Balnica - Roztoki Górne - Okrąglik - średni czas wędrówki szlakiem 7.30 h, długość trasy 20 500 m, suma różnicy wzniesień 940 m,
Dwernik - Magura - Stuposiańska - Pszczeliny - średni czas wędrówki szlakiem 5.15 h, długość trasy 13 000 m, suma różnicy wzniesień 930 m,
Dwernik - Trohaniec - Hulskie - Polana - średni czas wędrówki szlakiem 6.15 h, długość trasy 18 000 m, suma różnicy wzniesień 870 m,
Łopiennik - Durna - Baligród - średni czas wędrówki szlakiem 5.45 h, długość trasy 15 000 m, suma różnicy wzniesień 790 m,
Nowy łupków - Wysoki Groń - Balnica - średni czas wędrówki szlakiem 7.15 h, długość trasy 21 000 m, suma różnicy wzniesień 1 000 m,
Okrąglik - Płasza - Rabia Skała - średni czas wędrówki szlakiem 3.15 h, długość trasy 10 000 m, suma różnicy wzniesień 450 m,
Polana - Łabiska - Telesnica Oszwarowa - średni czas wędrówki szlakiem 4.00 h, długość trasy 13 000 m, suma różnicy wzniesień 430 m,
Pszczeliny - Bukowe Berdo - Wielka Rawka - średni czas wędrówki szlakiem 4.15 h, długość trasy 11 000 m, suma różnicy wzniesień 900 m,
Rabia Skała - Borsuk - Krzemieniec - Wielka Rawka - średni czas wędrówki szlakiem 4.30 h, długość trasy 12 500 m, suma różnicy wzniesień 860 m,
Teleśnica Owszarowa - Równia - Ustrzyki Dolne - średni czas wędrówki szlakiem 5.00 h, długość trasy 14 000 m, suma różnicy wzniesień 900 m,


Jabłonki - Walter - Berdo - średni czas wędrówki szlakiem 1.15 h, długość trasy 4 000 m, suma różnicy wzniesień 360 m,
Lesko - Czulnia - Myczków - średni czas wędrówki szlakiem 7.00 h, długość trasy 25 000 m, suma różnicy wzniesień 800 m,
Magura Stuposiańska - Polana Caryńska - Mała Rawka - średni czas wędrówki szlakiem 4.30 h, długoś ć trasy 11 000 m, suma różnicy wzniesień 1 500 m,
Mała Rdzawka - Dział - Wetlina - Jawornik - średni czas wędrówki szlakiem 4.00 h, długość trasy 12 000 m, suma różnicy wzniesień 930 m,
Sanok - Chryszczata - średni czas wędrówki szlakiem 11.00 h, długoś ć trasy 42 000 m, suma różnicy wzniesień 1 100 m,
Wołkowyja - Terka - Krysowa - średni czas wędrówki szlakiem 6.15 h, długość trasy 20 500 m, suma różnicy wzniesień 1 000 m,


Bereżki - Przełęcz Przysłup - średni czas wędrówki szlakiem 1.00 h, długość trasy 3 000 m, suma różnicy wzniesień 230 m,
Muczne - Bukowe Berdo - średni czas wędrówki szlakiem 1.15 h, długość trasy 4 000 m, suma różnicy wzniesień 450 m,
Przełęcz Orłowicza - Suche Rzeki - Zatwarnica - średni czas wędrówki szlakiem 2.15 h, długość trasy 7 500 m, suma różnicy wzniesień 590 m,
Przełęcz Orłowicza - Wetlina - Rabia Skała - średni czas wędrówki szlakiem 5.00 h, długość trasy 15 000 m, suma różnicy wzniesień 980 m,
Przełęcz W. Krygowskiego - Tarnica - średni czas wędrówki szlakiem 0.20 h, długość trasy 1 000 m, suma różnicy wzniesień 80 m,
Przełęcz Wyżna - Połonina Wetlińska - średni czas wędrówki szlakiem 1.15 h, długość trasy 4 000 m, suma różnicy wzniesień 370 m,
Wielka Rawka - Mała Rawka - średni czas wędrówki szlakiem 0.15 h, długość trasy 1 000 m, suma różnicy wzniesień 40 m,


Jaworzec - Krysowa - Przełęcz Orłowicza - średni czas wędrówki szlakiem 2.45 h, długość trasy 8 200 m, suma różnicy wzniesień 450 m,
Łopiennik - Dołżyca - Falowa - Jaworzec - średni czas wędrówki szlakiem 5.30 h, długość trasy 13 000 m, suma różnicy wzniesień 1 500 m,
Przełęcz 920 - Jabłonki - Łopiennik - średni czas wędrówki szlakiem 4.30 h, długość trasy 13 500 m, suma różnicy wzniesień 900 m,


Bieszczadzkie Cerkwie

Bieszczady znane są na ogół z licznych cerkwi drewnianych, które pozostawili nam dawni ich mieszkańcy – etnograficzni Bojkowie i Łemkowie. O kościołach drewnianych wiedzą nieliczni miłośnicy tej górskiej krainy. Malownicze, strzeliste kościółki, kryte stromymi, często gontowymi dachami, łemkowskie cerkwie z baniastymi hełmami, kameralne, wiejskie dwory i domy szlacheckie, budowane z potężnych bali drzewnych zauroczą każdego, nawet niezainteresowanego specjalnie budownictwem ludowym.


Bieszczadzka Ciuchcia

Bieszczadzka Ciuchcia - jedna z atrakcji turystycznych. Trasa kolejki prowadzi przez malownicze tereny Ciśniańsko-Wetlińskiego Parku Krajobrazowego, miejsca trudno dostępne turystom podczas pieszych wędrówek przez wyznaczone szlaki

Bieszczadzki Park Narodowy

Jest trzecim co do wielkości parkiem narodowym na terenie Polski. W chwili utworzenia w 1973 obejmował masyw Tarnicy, Krzemienia i Halicza, oraz podszczytowe partie Połoniny Caryńskiej o powierzchni zaledwie 59,55 km2. Obszar parku był powiększany czterokrotnie w latach 1989, 1991, 1996 oraz 1999. Jednakże pojęcie "park narodowy" znane jest w polskich Bieszczadach znacznie wcześniej niż 1973 rok. Otóż od lat 50. XX wieku połoniny znajdowały się w zarządzie dyrektora Tatrzańskiego Parku Narodowego. Było to związane z poszukiwaniem nowych pastwisk dla podhalańskich owiec, którym ochrona ścisła łąk w TPN zabroniła wstępu na hale tatrzańskie. Obecnie w granicach BdPN znajduje się ogromna część tzw. polskich Bieszczadów Wysokich, a także kilka enklaw, z największą w dolinie górnego Sanu, gdzie Park przejął po kombinacie Igloopol łąki i nieużytki.

Rezerwat przyrody "Sine Wiry"

Bieszczady poprzecinane są licznymi rzeczkami i strumieniami, przez co, istnieje wiele miejsc jak Rezerwat Krajobrazowy Sine Wiry


Jeziorka Duszatyńskie

Jeziorka osuwiskowe położone na zachodnich zboczach Chryszczatej w pobliżu wsi Duszatyn, w Bieszczadach Zachodnich. Powstały na skutek oderwania się zbocza góry w dniu 13 kwietnia 1907 roku, w wyniku ulewnych deszczy oraz bardzo obfitych roztopów. Potężne masy ziemi oraz skał utworzyły naturalne zapory i zatamowany został odpływ potoku Olchowatego, a także odpływy wody z kulminacji Chryszczatej i Mikitowej. Na skutego tego zdarzenia powstało kilka drobnych zbiorników rozrzuconych w zagłębieniach terenu, które z upływem czasu wyschły oraz trzy niewielkie jeziorka. Z ich powstaniem wiąże się wiele lokalnych legend i podań. Jedna z nich mówi że sam Bies osunał ziemię i zablokował rzeczkę, by zrobić na złość mieszkańcom wioski położonej w dolnym jej biegu.

Muzeum Przyrodnicze w Ustrzykach Dolnych 

Początki muzeum sięgają 1968 r., kiedy to z inicjatywy "Społecznego Komitetu Organizacyjnego Muzeum Fauny Bieszczadzkiej" i miejscowych myśliwych rozpoczęto gromadzenie eksponatów przyrodniczych. W 1974 r. przystąpiono do budowy nowego obiektu, którego otwarcie nastąpiło po 12 latach. W 1991 r. muzeum zostało przekazane Bieszczadzkiemu Parkowi Narodowemu. Na jego bazie powstał Ośrodek Naukowo-Dydaktyczny BdPN, który prowadzi działalność naukową, dydaktyczną oraz muzealną.


Muzeum mozna zwiedzać od wtorku do soboty w godz. 900 - 1700, dodaktkowo w okresie letnim (lipiec- sierpień) jest czynne również w niedziele w godz. 900 - 1400


Opłaty za zwiedzanie muzeum są zgodne ze rozporządzeniem Dyrektora BdPN na właściwy rok kalendarzowy

Znajdują się tu ekspozycje stałe:

- "Bieszczady dawniej i dziś”

- "Biologia i systematyka świata zwierząt"

- "Wybrane zagadnienia z paleontologii"

- "Geologia Bieszczadów na tle Karpat”

- "Geomorfologia, hydrologia, klimat i gleby Bieszczadów"

- “Plan ochrony Bieszczadzkiego Parku Narodowego i otuliny"

- "Flora I zbiorowiska roślinne oraz fauna Bieszczadów"

 

Muzeum organizuje również wystawy czasowe związane z regionem, które okresowo zastępują ekspozycję "Bieszczady dawniej i dziś"

Cudowne źródełka w Zwierzyniu

Usytuowane ok. 1,5 km na południe od wsi Zwierzyń przy zielonym szlaku pieszym górskim. Stoi tam kaplica wybudowana z Kamienia. Zgodnie z legendą znaleziono tutaj krzyż z I poł. XIII w. pochodzący z miasta Limoges we Francji (1500 km od Zwierzynia!)

Stadniny Koni

Bieszczady widziane z grzbietu konia to niezapomniane przeżycie. Dlatego też powstało tutaj wiele ośrodków jeździeckich oraz stadniny koni. Z regionem szczególnie kojarzą się konie huculskie, bo one tutaj były niemal od początku osadnictwa. Na terenie Bieszczadów można zarówno pobierać nauki jazdy konnej, jak też przemierzać trasy, których na terenie BdPN jest 142 km.


Wyciągi Narciarskie

Coraz więcej osób wie że w Bieszczady należy także przyjechać w zimie, bo dostępna już i systematycznie wzbogacana oferta w zakresie turystyki zimowej zaspokoi nawet najbardziej wymagających. Przygotowano stoki łagodne i krótkie, ale także trudne dostosowane do narciarstwa alpejskiego i slalomu giganta. Odważniejsi mogą spróbować swoich sił np. w survivalu czy w zimowych lotach na paralotniach, natomiast narty ski-tour czy ski-ring to jedna z wielu propozycji dla mniej wysportowanych i dla całych rodzin. Pod okiem doświadczonych i licencjonowanych przewodników narciarskich można także pokusić się na narciarskie zdobywanie bieszczadzkich szczytów.

Zapora w Myczkowcach

Wzniesiona w latach 1956-1960 z rdzeniem betonowo-iłowym i wałem ziemnym posiada wysokość 17,5 m i długość 460 m. Wielkość spiętrzenia dochodzić może do 15,5 m. Budowę zapory w Myczkowcach podjęto jeszcze na początku lat 20-tych XX wieku (przebito wówczas sztolnię pod górą Grodzisko, która doprowadza wodę z zalewu myczkowieckiego do niewielkiej hydroelektrowni o mocy 8,5 MW w Zwierzyniu). Poniżej zapory w dawnym korycie Sanu znajduje się jeden z ciekawszych pomników bieszczadzkiej przyrody pionowa ściana skalna, o wysokości 69 m i o długości 600 m, na której wyrosła karłowata roślinność.
Wioska Tworylne (spalona w 1946 roku)
Proponujemy Państwu spacer do nieistniejącej wioski Tworylne, która tak jak kilkanaście okolicznych wsi została spalona w latach 1944-47. Wydarzenia te wpłynęły na dalszy rozwój Bieszczadów, a miejsca dzisiaj opustoszałe oddają atmosferę minionych lat i pozwalają na chwilę zadumy. Piękne, malownicze przestrzenie po dawnych wioskach, pełne uroczysk, potoków i strumyków sąsiadują z masywami leśnymi tworząc na stokach gór swoistą mozaikę. Dominujące nad tym terenem wzgórza Otrytu ponad błękitną wstęgą Sanu tworzą szeroko otwarty krajobraz z urokliwymi zakątkami, zdrowym powietrzem i czystą wodą.

Zapraszamy Państwa na wycieczkę po Gminie Solina i okolicach. Poniżej znajdą Państwo kilka spośród ciekawych miejsc, które warto tutaj odwiedzić.

“Cudowne źródełko” w Zwierzyniu
Zwierzyń lokowano przed 1580 rokiem na terenie dóbr Kmitów. Miejscowa tradycja podaje, że nazwa wsi pochodzi od wydobytego ze źródła 150 lat temu przez pewną niewiastę krzyża Zwizenye od ukr. “Wozdwyzenje czestnoho chresta” (podwyższenie krzyża świętego). Do drugiej wojny światowej studzienka była otoczona kultem. Stąd nad nią drewniany krzyż. Co roku, setki wiernych przybywały tu w uroczystej procesji, a ksiądz dokonywał poświęcenia źródła. Krzyż wydobyty jakoby ze studni znajdował się do 1922 r. w miejscowej cerkwi, obecnie jest w Muzeum Diecezjalnym w Przemyślu. Najciekawsze jednak, że krzyż ten pochodzi z I połowy XVIII wieku i był wykonany we francuskim mieście Limoges, ponad 1500 km od Zwierzynia.

Jeziorko szmaragdowe “zanikające”
Jest dużą atrakcją dla turystów, powstało na rzece Wetlinie wskutek osunięcia się stoku po długotrwałych opadach latem 1980 r. Dzisiaj jest to teren rezerwatu “Sine Wiry”.

Zapora w Solinie
Zaporę i elektrownię wodną wzniesiono w latach 1961-68. Był to pierwszy obiekt tego typu w Polsce budowany segmentowo. Przy jej budowie wykorzystano dźwig liniowy sprowadzony z Wielkiej Brytanii. Jest to zapora betonowa typu ciężkiego. Wysokość jej od podstaw do korony wynosi 82 metry, a rozpiętość od brzegu do brzegu 644 metry. Obok produkcji energii elektrycznej, głównym zadaniem zbiorników bieszczadzkich jest gospodarka wodna. Mogą one zapobiegać powodziom, a także regulować niedobory wody w okresie suszy. W okresie letnim jej korona jest wczasowym deptakiem przemierzanym przez dziesiątki tysięcy turystów.

Zapora w Myczkowcach
Wzniesiona w latach 1956-1960 z rdzeniem betonowo-iłowym i wałem ziemnym posiada wysokość 17,5 m i długość 460 m. Wielkość spiętrzenia dochodzić może do 15,5 m. Budowę zapory w Myczkowcach podjęto jeszcze na początku lat 20-tych XX wieku (przebito wówczas sztolnię pod górą Grodzisko, która doprowadza wodę z zalewu myczkowieckiego do niewielkiej hydroelektrowni o mocy 8,5 MW w Zwierzyniu). Poniżej zapory w dawnym korycie Sanu znajduje się jeden z ciekawszych pomników bieszczadzkiej przyrody pionowa ściana skalna, o wysokości 69 m i o długości 600 m, na której wyrosła karłowata roślinność.

Spośród innych miejsc, które koniecznie należy odwiedzić goszcząc u nas można wymienić m. in.:

* Górzanka - cerkiew parafialna pw. Św. Paraskewii z 1838 r. z zachownaym ikonostatem
* Bereźnica Wyżna - wieczna cerkiew z zachowanym ikonostatem
* Berezka - ruiny murowanej cerkwi z 1868 r.
* Myczkowce - pozostałości spichlerza dworskiego z fundacji Jana Nepomucena Zatorskiego w 1900 r.
* Średnia Wieś - drewniany kościół z 1727 roku otoczony wieńcem starych dębów

i wiele innych.


Zapraszamy także na liczne ścieżki rowerowe i spacerowe oraz turystyczne szlaki górskie.






Dodaj swoją reklamę !!




statystyka


 
 
Realizacja: Lunitari.pl                                                   PozycjonowanieStron24.eu